Historia Poznania

Poznaj Poznań. Dzieje miasta w pigułce

Historia Poznania, podobnie jak wielu miast, rozpoczyna się od legendy. Według niej trzej bracia, Lech, Czech i Rus rozdzielili się w poszukiwaniu ziem, na których chcieliby się osiedlić. Jak wiemy, Lech zatrzymał się na terenie dzisiejszej Wielkopolski i zapoczątkował państwo Polan. Założył też gród obronny – Gniezno, pierwszą stolicę Polski. Pozostali udali się w dwie różne strony, Czech na południe, Rus na wschód. Po wielu latach, gdy Lech polował w lasach blisko swojej posiadłości, otrzymał ostrzeżenie, iż zbliżają się obce wojska. Już miano ruszyć do ataku, kiedy Lech rozpoznał w nieznajomych swoich braci. Aby powstrzymać wojska, krzyknął więc “poznan!” Na pamiątkę tego wydarzenia wybudował w tym miejscu gród, który nazwał tak samo – Poznań.

Prawdopodobnie to w Poznaniu przyjął chrzest Mieszko I i tu dwa lata później, w 968 roku, powstało pierwsze biskupstwo polskie. Stąd też wywodzi się nasze godło, które początkowo należało do książąt piastowskich.

W XIV wieku Poznań, leżący na skrzyżowaniu szlaków handlowych, rozwijał się bardzo szybko. Ten złoty czas został brutalnie przerwany w wieku XVII, kiedy to Polskę “zalał” potop szwedzki.Jakby tego było mało, nastała epidemia dżumy. To wszystko doprowadziło do dużych zniszczeń w mieście i śmierci sporej części mieszkańców.

Gdy miasto jeszcze podnosiło się z gruzów potopu, spadło na nie następne nieszczęście – wielka wojna północna (1700 – 1721). Piętnaście lat później Poznań zalała powódź. To ostatecznie przypieczętowało klęskę.

Miasto, nie mogąc czerpać dochodów z przynależnych mu wsi, gdyż były one prawie całkowicie wyludnione, postanowiło sprowadzić osadników niemieckich. Rolnicy chętnie przystali na tę prośbę, ponieważ w ich rejonach panowała bieda. Dwa narody szybko przywykły do siebie i swojej odmienności kulturowej i zaczęły współpracować.

Po drugim rozbiorze Polski, Poznań włączono do Prus. Odbiło się to fatalnie na gospodarce, a późniejsze przyłączenie do Księstwa Warszawskiego nie poprawiło tego stanu. Podatki na wojsko sprawiły, że miasto popadło w ogromne długi.

W 1815 roku utworzono formalnie autonomiczne Księstwo Poznańskie. W rzeczywistości podlegało ono państwu pruskiemu.

Intensywny rozwój kultury i oświaty, jako sposób walki z zaborcą, skutkował wybudowaniem w latach 1822 – 1828 Biblioteki Raczyńskich, która funkcjonuje do dziś.

Po zakończeniu pierwszej wojny światowej Księstwo Poznańskie nie zostało przyłączony do Polski. Z tego powodu mieszkańcy zorganizowali wystąpienie zbrojne, czyli powstanie wielkopolskie. Okazało się ono sukcesem, co potwierdził traktat wersalski w 1919 roku.
W tym samym roku Poznań stał się stolicą województwa. Powstała w nim Wszechnica Piastowska, rok później przemianowana na Uniwersytet Poznański. Dziś uczelnia funkcjonuje pod nazwą Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

W 1921 roku miały miejsce pierwsze, sławne dziś targi poznańskie.

Podczas drugiej wojny światowej ponad połowa miasta została zrównana z ziemią. Gdy tylko wojna się skończyła, mieszkańcy rozpoczęli odbudowę Poznania.

O poznańskim czerwcu 1956 słyszało każde dziecko na lekcji historii. Odbyły się tam strajki i demonstracje robotników, które zostały krwawo stłumione przez milicję i wojsko. Zginęło kilkadziesiąt cywilów i 8 żołnierzy, a kilkaset ludzi zostało rannych.

Dziś Poznań jest prężnie rozwijającym się miastem, które ciągle jednak pamięta swoje burzliwe losy i nie pozwala o nich zapomnieć kolejnym pokoleniom.